Cisza

Zapadła cisza
Cały zgiełk życia został obok.
Stoję samotnie obok swoich zwłok.
Obserwuję ludzi wokół nich —
Leżę spokojnie jak w modlitwie krzyżem mnich.
Twarz spokojna, wręcz szczęśliwa jest,
Minął ciężar życia, niczym trudny test.
I co teraz? Jakie wartości przyświecają mi?
Czy wyznaję ten religijny mit?
Czy należy smucić się?
Czy to jest prawdziwe, czy po prostu śnię?
Czy żałuję niedokończonych spraw?
Nie, idę ku wieczności pośród gromkich braw.
Czuję wdzięczność i ogrom szczęścia,
Jestem gotowa do nowego życia przejścia.
Wyrażam wdzięczność i miłość za doświadczeń garb —
Były cenne jak najdroższy skarb.
Słyszę z oddali — anielski orszak gra.
Niech nie spadnie po mnie ani jedna łza.
Jestem zwycięzcą, a życie to po prostu gra.