TYLKO MI ŻAL

TYLKO MI ŻAL

Gdy popełniam wiersz…
zapominam się w świadomości
i nieświadomie ceruję nicią jedwabną
bezlitosnego zegara prozę
i czarną dziurę w obłokach
z wyjściem awaryjnym
przez krzywo spękane lustra
do wnętrza piekieł wszechrzeczy
wszystkich najsmutniejszych słów
które ty wyczuwasz…
a ja rozumiem
od czasu, gdy zaistniałem dzieckiem
dymu na wietrze nicości

Nawet mnie to już nie boli…
nie smuci nawet…
nie złości
tylko mi żal…
jaśminów pachnących
przestworzy romantycznych myślicieli
ignorancji i głupców małości
przeminień marzycieli
zakwitań tęcz barwnych perlistości
mimozy z obumarłym sumieniem
każdej pocałunku chwili
twych smutnych oczu
i twych czułości

⊰Ҝღ$⊱……………………… Kasi ……………………… T☀ruń - 26 marca '16