ROZSIEWACZE

ROZSIEWACZE

No i co, że mało kto
kimkolwiek jest, cokolwiek wie
o… poetów znanych
zapomnianych, bezimiennych
życiu niepoprawnie marzycielskim
aż nierzeczywistym
w spustoszonym rzeczywistym
druzgocącym milczenie
które sprawia zadumania wiele
tuziemnego, nieuleczalnego
smutku nieskończenie
kiedy długo przesiewając
rozsiewają ziarna
słów dojrzałych

Permanentnie prawd szukają
w dziwnych stanach bezbronności
przejmując się światem
co tłumi marzenia
lecz jak nikt na Ziemi mają
mień pyłu Księżyca
blask Słońca promieni
w sercach nagich i otwartych
dla zziębniętych w deszczu
jesiennych ptasząt
markotnych
w powiędłym listowiu
posmutniałych drzew samotnych

⊰Ҝற$⊱……………………………………………… T☀ruń - 1 listopada '24