Flying Angel | version: 7.08.2011 01:05

author: andreaswine
0.0/5 | 0


Πουθενά αλλού.

Μόνο στο Λας Βέγκας.

Ο Ντέιβιντ ψάχνοντας για καιρό το ιδανικό κτίριο για να δώσει σάρκα και οστά στο όνειρο του, κατέληξε να κάνει ακόμα και παζάρια για το ξενοδοχείο φάντασμα που του είχε διαφημίσει ένας κατά φαντασία μεσίτης.

Οι προδιαγραφές ήθελαν το κτίριο να υψώνετε στα πενήντα μέτρα.

Εύκολο.

Και να είναι κούφιο.

Δύσκολο.

Τα χέρια έσφιξαν κι οι υπογραφές «έπεσαν» για το ξενοδοχείο «Orange».

Κλειστό τα τελευταία δεκαοχτώ χρόνια.

Ερείπιο μεν, αλλά για τον αγοραστή ιδανικό.

Το σουλούπωσε εξωτερικά και κρατούσε μυστικό τις εργασίες στο εσωτερικό.

Η πόρτα άνοιξε μετά από δέκα μήνες.

Πρώτοι έτρεξαν οι δημοσιογράφοι.

Είδαν τον κυλινδρικό τοίχο των τριάντα μέτρων σε ύψος να στέκετε στην μπάρα των 180 θέσεων.

Πήραν τις θέσεις τους περιμετρικά.

Κι αντί για σερβιτόρο ή μπάρμαν συνάντησαν μια μεσαίου μεγέθους οθόνη αφής.

Με τον δείκτη τους ο καθένας , απαντούσε σε ερωτήσεις πολλαπλών επιλογών.

Λευκό, ροζέ ή κόκκινο κρασί.

Ξηρό, ημίξηρο ή γλυκό.

Με γευστικά χαρακτηριστικά όπως…

Μετά την περιοχή προέλευσης, την εσοδειά.

Στην ένατη ερώτηση κλήθηκαν να απαντήσουν για το εύρος της τιμής.

Το μηχάνημα επεξεργάστηκε τις πληροφορίες και μετά την πέψη τους ,εμφάνισε στο κατράν την απόφαση.

Τέσσερα διαφορετικά κρασιά.
Σχεδόν όμοια αλλά το ένα ελάχιστα ακριβότερο από το άλλο.
Ο δείκτης κατευθύνθηκε κι ακούμπησε την οθόνη.
Οι προβολείς άναψαν.
Ο ένας φώτισε τον δημοσιογράφο κι ο άλλος, την θέση του κρασιού της επιλογής του στον τοίχο.


Το κορίτσι με το φανταχτερό μπικίνι, που κρεμόταν από τον ουρανό με ελαστικούς ιμάντες , πέταξε μέχρι το σημείο στον τοίχο που φωτιζόταν και πήρε το κρασί.
Με ένα σάλτο αιωρήθηκε λίγο ακόμα και προσγειώθηκε με χαμόγελο μπροστά στον δημοσιογράφο.
Στον οποίο έλεγε δύο λόγια για την ποιότητα και την ιστορία του κρασιού όσο άνοιγε το μπουκάλι και σέρβιρε στο ποτήρι του.

Ευχαρίστησε, τράβηξε ένα μικροσκοπικό σκοινί κι έφυγε για τον ουρανό.

Οι θέσεις γέμιζαν.

Τα κορίτσια πετούσαν.

Ένα από εκείνα τα κορίτσια δεν θα κατέβει ποτέ από τον ουρανό.

Τόσο της άρεσε.

Της Αλίκης.

Poem versions

 
COMMENTS