Świt

Świt
wschodzące słońce
mgieł welony
woda śpiąca
rosa spływająca
wilgotna ziemia
mokra droga
cienista puszcza
Wszystko promieniami
przeszywane
dotykane lśni
Pofałdowana polana
stado żurawi
stoi i krzyczy
Ileż można zobaczyć
będąc gościem
w mgnieniu oka
Pędzę dalej
nie zatrzymuję się
Ileż rzeczy
umyka ucieka
Wszystko na kiedy
na potem
Potem już
nic nie będzie
takie jak teraz
Teraz już się
nie powtórzy
A czas biegnie
i biegnie
A ja gonię
i gonię
Świt
już minął