dodaj Panie pokory...

dodaj Panie pokory poetom
jeśli życzysz sobie czytać nasze wiersze

codziennie nanizujemy czerwone korale słów na sznurki papieru
zakładamy na szyję i z dumą obnosimy
do nich pomarańczowe bluzki fioletowe kapelusze
w oczach błyskawice i zeszłoroczne chabry
szurnięci

a wydaje się nam że ubiera nas Coco Channel
pasek na ostatni guzik
buty na połysk

jak Panie wyjść z twarzą z tej sytuacji
bez wsparcia pokory?
sami siebie zdradzamy
wylewając na papier naszą nieświadomość

poezja dla autora
to tajemnica poliszynela, o której nie wie tylko on
krew miesięczna na białej sukience
szaleństwo