(IPOGS, Freestyle) Po pas w uściskach

Osiągnąć wielkość drzewa,
choć skrawka dotknąć nieba
I marnie zakląć czas,
w uściskach aż po pas.

Zagłuszyć martwą ciszę,
wywołać wspomnień kliszę
I spalić wspomnień las,
w miłości aż po pas.

Przestanie serce bić,
gdy dusza zacznie gnić
I smutki wrócą szare
w uściskach po pas
za karę.