Agonia ( ku pamięci E.Stachury)

5.0/5 | 10


płynie jak głos na wietrze
biała lokomotywa
wzywa krzyczy
cicho szepcze
mówiąc że cię porywa

i nadchodzi taki moment
i przychodzi
taka chwila
gdy zamykasz swoje oczy
głos nie milknie niema wyjścia

oddech słabnie
zwalnia serce
krew już w żyłach tętno skraca
znów przychodzi taki moment
w parze z nim ostatnia chwila

zamykają się twe oczy
krew powoli też zastyga
a ten płynny głos na wietrze
nieustannie ciszej szepcze

stygnie ciało
gaśnie serce
i odchodzisz
Bóg cię wzywa


Ku Pamięci Edwarda Stachury

Poem versions


 
COMMENTS


My rating

My rating:  

My rating

My rating:  
10.10.2013,  ParaNormal

@

SDM,ZARAZILO MNIE STACHURĄ I TAK POZOSTALO AŻ DO DZIS,NIE BACZAC NA WIEK,GDYŻ DOŁĄCZYLI DO NICH INNI POECI,LECZ STACHURA TO PRZODOWNIK,NAWET PRZED LEŚMIANEM ,POZDRAWIAM
AGATA

Moja ocena

każdy z Nas jest apaszka, szamotana wiatrem
każdemu cudne manowce
pozdrawiam
My rating:  

My rating

My rating:  
09.10.2013,  kate

My rating

My rating:  
09.10.2013,  Janina Dudek

My rating

My rating:  

@

O.K.

My rating

My rating:  
09.10.2013,  mroźny

My rating

My rating:  

My rating

My rating: