Spokój
uczucie zarezerwowane dla zmarłych
chwile mnożone przez czas to wieczność
kosmyki ciszy wolno spływają po skroni
zakrywając szamoczące się w ciele myśli
ścianę pokoju w milczeniu przemierza pająk
czasu zatrzymanego w klepsydrze wspomnień
nie przekreśli jutro napływające o świcie
który zbliża się w rytmie
mechanizmu starego zegara
który nigdy nie milknie
wieczność milczeniem
wygładza przestrzeń
zagospodarowaną przez
świętych i grzeszników
chwile mnożone przez czas to wieczność
kosmyki ciszy wolno spływają po skroni
zakrywając szamoczące się w ciele myśli
ścianę pokoju w milczeniu przemierza pająk
czasu zatrzymanego w klepsydrze wspomnień
nie przekreśli jutro napływające o świcie
który zbliża się w rytmie
mechanizmu starego zegara
który nigdy nie milknie
wieczność milczeniem
wygładza przestrzeń
zagospodarowaną przez
świętych i grzeszników
My rating
My rating
My rating
Moja ocena
bardzo...My rating
My rating
My rating
Moja ocena
ciekawa konstrukcjapierwszy wers jako puenta, a pozostała część rozwinięciem,
bo tak to odbieram :)