posłuchaj co mówi drzewo

sączyłem najpierw z nasionia barwę
i zapach drzewa
potem wbiłem szpony w ziemię
głęboko docierając do jądra
poznawałem z rozkoszą karmę
od korzeni po końce gałęzi

szumię

z nieba czerpię to co boskie
nie wykłócam się każdym szelestem
głaszcząc nieboskłon
oddaję powietrze

szepczę

tylko oczy widzą samotność
w koronie ukryłem nadzieję
na każdą porę roku
to dar od Pana Losu

przytul się i zdradź swoją tęsknotę
zapisana w korze przetrwa wieczność