Dwa samotne serca
Patrzę w lustro
pytam się
Kim ty jesteś
i czego chcesz
Czy znam mam
siebie ciebie
swoje życie
Może to
tylko złudzenie
może to
tylko sen
Niewidzialna nić
plącze splata
drogi nas
W niepewności
zaklęciem
z dala trzyma
Nie pozwala
spełnić się
ani zapomnieć
Anioł samotności
tuli nas do snu
łaskocząc piórkami
Uśmiechamy się
do siebie
przez łzy
pytam się
Kim ty jesteś
i czego chcesz
Czy znam mam
siebie ciebie
swoje życie
Może to
tylko złudzenie
może to
tylko sen
Niewidzialna nić
plącze splata
drogi nas
W niepewności
zaklęciem
z dala trzyma
Nie pozwala
spełnić się
ani zapomnieć
Anioł samotności
tuli nas do snu
łaskocząc piórkami
Uśmiechamy się
do siebie
przez łzy

My rating
My rating
My rating
My rating
@213
Może to i zabrzmiało jak obrona ataku, ale nią nie była.Lubię krytykę bo uprzytomnia mi, że każdy ma swój punkt widzenia, a ja czasami egoistycznie trwam w swoim świecie i nie zauważam błędów popełnionych. Próbuję i staram się by to moje pisanie było lepsze.
@rene
nie, przeciwnie, niektóre wiersze wręcz nie powinny zawierać interpunkcji.. musi to być jednak zabieg uzasadniony.. nie wstawianie kropek i przecinków wcale nie oznacza, że stwarzasz możliwości rozmaitego odczytywania.. ani też kropek i przecinków nie wymyślono po to, by ograniczały.. one są czasami kluczowe w odczycie..widzę, że każdy komentarz odbierasz jak atak na Ciebie, ale nie masz słuszności w tym poglądzie, nie chodzi o to, żeby krytykować dla samej krytyki, ale aby podpowiadać.. przy czym nikt tu nie przesądza, po czyjej stronie jest racja, krytyka ma to do siebie, że jest tak samo subiektywna, jak postrzeganie świata przez poetę.. Ty z kolei nie zmierzasz do podobania się wszystkim, ale do doskonalenia swojego pisarstwa.. czy mylę się?
@213
Dlaczego według Ciebie wiersz powinien mieć znaki interpunkcyjne? Tylko dlatego by lepiej się czytał. Nie przemawia to do mnie. Nie lubię ich stosować bo w pewnym sensie ograniczają. A tak każdy może czytać jak chce. I zdaję sobie sprawę z tego, że nie wszystkim to podoba się.koment
przedstawiam alternatywną wersję, czytaną przeze mnie w taki sposób, jak przedstawiam niżej:Patrzę w lustro. Pytam się
kim ty jesteś i czego chcesz?
Czy znam... mam siebie, ciebie,
swoje życie?
Może to tylko złudzenie,
może to tylko sen...
Niewidzialna nić plącze,
splata drogi, nas...
W niepewności zaklęciem
z dala trzyma.
Nie pozwala spełnić się
ani zapomnieć.
Anioł samotności
tuli nas do snu
łaskocząc piórkami.
Uśmiechamy się
do siebie
przez łzy.
..i kieruję pytanie: czy nie czyta się lepiej?
My rating
My rating
My rating