Wieczorkiem

Zakochałam się w nich dwóch,
nie jem, nie śpię, szkoda słów.

Jeden chory, drugi chory,
nie ma miejsca na amory.

Dwóch artystów - każdy sobie
a nie dla mnie - rzepkę skrobie.

Mi zostaje mop i pralka
jeden talerz i wersalka.

Oni sobie pójdą w świat,
a ja - z winem - za pan brat.