Wiraże

Smagane policzki
wiatrem posępnego życia
Zmoczone włosy
deszczem cichego płaczu

A może jednak
to tylko sen jego brak

Słońce mocno spierzchło
spragnione usta
Przenikliwie mroźna aura
spięła ciało

A może jednak
to tylko brak snu jego

Przenikam zimnem
słońcem spalam
znikam z wiatrem
płynę z deszczem

Sen jawa
w barwach jesieni

Szukam prawdziwego
mężczyzny wojownika
by zwyciężył zdobył
zatrwożone serce

Jesienne wiraże
nadzieję żarzą