Powrót do domu

zamieniliśmy
białe korytarze na cztery ściany
naszych oddechów

wreszcie
płyniesz we mnie

obserwujesz jak pojedyncza
na łóżku z widokiem na forte i piano
znowu wyciągam ręce po ciebie

po przeciwnej stronie ulicy
rośnie kryjówka dla – jak ich zwą – singli
zamiast kościoła
hotelu dla moich odrębnych poglądów

nie dzieli nas ani to łóżko
ani ten kościół

budujemy barykady
za którymi chowamy nagie słowa
otwarci jak bawiące się dzieci
świadomi
i razem

wreszcie